DERTLER MEYHANESİ Mİ ? HALK OTOBÜSÜ MÜ ?

DERTLER MEYHANESİ Mİ ? HALK OTOBÜSÜ MÜ ? 

Önceki satırlardan haberin konusunu anlamaya çalışanlar biraz sabredebilirse, konuyu özetlemeye çalışayım. 

Özellikle sabah saatlerinde yolculuğa çıktığım şehir içi halk otobüslerinde, görmeye alışık olduğum manzara şudur; 

Otobüs durağa yanaşır, hızlı adımlarla basamakları çıktıktan sonra kartımı okuturum. Her seferinde otobüsün seferlerini yazan tabela olmasına rağmen, mutlaka birisi sorar, "Hastaneye gidiyor mu?" 

Kaptan da her seferinde, sabırla cevap verir ve sefer devam eder. 

Otobüsün içindeki bir kaç adımın ardından boş bulduğum koltuğa otururum. İnmesi kolay olsun diye de, arka sıraları tercih ederim. Bulunduğum muhitte, saatlere göre de değişkenlik göstermekle birlikte genelde otobüs boş olur, ilerleyen duraklarla birlikte dolmaya başlar.  

Otobüs ilerlerken, yeni atmosferin içine dahil olmanın verdiği halle birlikte kulağıma müzik çalınır. Kimisinin işine, kimisinin okuluna, kimisinin de bilmediğim ve hiç merak da etmediğim yolcuğu, radyo veya kasetçalardan gelen arabeskin yoğun atmosferinde, 'Dertler' seferine dönüşür. 

Güne umutla başlayanların iliğini sömüren müzik, derin düşüncelere dalanların ruhunu esir alır. 

Niğde'nin yetiştirdiği, o müthiş kadife sesin; ara ara durakları isimlendirmesi, dillendirmesi de yetmez, bedenlerde kırbaç etkisi yaratan müziğin etkisini kırmaya. 

Kaptan, acı içinde kıvranan sanatçının yıkıcı etkisini, işinin verdiği yoğunluk ve sorumlulukla çoğu zaman fark edemez. Olan, bunun farkındaki kişilere olur. Yolcu, hiç olmayan dertlerinin acısıyla, durağında iner ve hedefine doğru ilerler. Gün boyu da, bilinçaltına yerleşen arabesk ruh halinden çıkma mücadelesi verir. 

Birkaç acı dolu müziğin bende yarattığı etkiyi, bir de otobüs kaptanında düşünün. Belki işiyle ilgilenmekten bir önceki müziği bile hatırlamaz ama bilinçaltı ona sürekli ıstırap verir. 

Gün boyu yoğun emek sarf eden kaptanlarımıza tavsiyem, ruh kırbacı şarkılardan, enerji veren rahatlatan müziklere yönelmeleri... 

Bu işi Rıdvan başkan ve gecesini gündüzüne katan değerli kaptanlarımız, çözer der, konuyu kapatırım...