VEFA İSTANBUL'DA BİR SEMT ADI MI?

Vefa ya da ve­fa­sız­lık in­sa­nın belki gen­le­rin­de ata­la­rın­dan miras gelen bir şey. Belki de al­dı­ğı aile ter­bi­ye­si ile eği­tim ile ve ka­rak­te­ri­nin oluş­ma­sı ile il­gi­li.
Ya da her ikisi ile de il­gi­li.
Ama İnsanı insan yapan çok önem­li bir etken Vefa.
Vefa, ya­pı­lan bir iyi­li­ğin kar­şı­lı­ğı­dır.
Vefa, zor za­man­da düş­müş bir in­sa­nın elin­den tut­mak­tır.
Vefa, iyi günde değil kötü günde or­ta­ya çıkan bir de­ğer­dir.
Vefa, kar­şı­lık bek­le­me­den pay­la­şı­lan bir acı­nın, gi­de­ri­len bir yok­lu­ğun, düşen bir be­de­nin elin­den tu­ta­rak yer­den kal­dı­rıl­ma­sı­dır.
Çı­kar­lar ça­tış­tı­ğın­da men­fa­at­ler için vefa yı­kıl­ma­ma­lı­dır.
İyi gün­ler gel­di­ğin­de kötü gün­le­rin dostu, yok­luk­la­rın pay­la­şıl­dı­ğı, sa­de­ce saf duy­gu­la­rın, sev­gi­nin ve say­gı­nın hüküm sür­dü­ğü o güzel tablo bo­zul­ma­ma­lı­dır.
Vefa ken­di­ni test eder za­ma­nı gel­di­ğin­de.
Üze­rin­den kara bu­lut­lar da­ğıl­dı­ğın­da, fe­ra­ha er­di­ğin­de ha­ya­tın zor­luk­la­rı­nı se­nin­le pay­la­şan in­san­lar sana yakın mı uzak mı vefa sorar in­sa­na.
Ma­ka­ma gel­di­ğin­de her­kes el pençe dur­du­ğun­da bir unvan kürkü giy­di­ğin­de eski dost­lar artık uzak­sa sana vefa sı­na­vı­nı kay­bet­tin de­mek­tir.
Belli bir zen­gin­li­ğe ulaş­tı­ğın­da mala mülke sahip ol­du­ğun­da yok­lu­ğu pay­laş­tık­la­rın uzak­sa sana vefa sı­na­vı­nı kay­bet­tin de­mek­tir.
Eski gün­le­rin­de sade bir yaşam sü­rer­ken belli ma­ka­ma, zen­gin­li­ğe ulaş­tı­ğın­da eski ha­lin­de­ki gibi in­san­lar gel­di­ğin­de o eski ha­li­ni unu­tup in­san­la­ra sırt dö­nü­yor­san vefa sı­na­vı­nı kay­bet­tin de­mek­tir.
İnsan aç­lı­ğı­nı um­du­ğu­nu gös­te­rir­miş. Sen­den bir şey­ler umup ka­pı­na gelen in­san­la­rı ka­pın­dan geri çe­vi­ri­yor­san, umut­la­rı hayal kı­rık­lı­ğı­na çe­vi­ri­yor­san vefa sı­na­vı­nı kay­bet­tin de­mek­tir.
Vefa, ka­de­ri­ni ya­şar­ken sana omuz veren in­san­la­ra sev­gi­ni say­gı­nı il­gi­ni kay­bet­me­mek­tir. Ve­fa­sız bir dost ol­ma­ma di­le­ğiy­le…